In onze maatschappij zijn we vaak gericht op doen, oplossen en doorgaan.

Maar soms ligt onze grootste betekenis niet in wat we presteren, maar in wat we voor een ander kunnen betekenen door werkelijk aanwezig te zijn.

Naast mijn praktijk HealingTherapie voel ik steeds sterker de behoefte om mijn kwaliteiten ook vrijwillig in te zetten. Niet omdat alles altijd een doel of opbrengst hoeft te hebben, maar juist vanuit het verlangen elkaar van dienst te zijn.

Ik zou mij graag als vrijwilliger inzetten bij palliatieve cliënten thuis, waarbij ik tegelijkertijd mantelzorgers tijdelijk kan ontlasten. Juist in deze kwetsbare fase van het leven kan aanwezigheid van grote betekenis zijn.

Aanwezig zijn zonder iets te hoeven oplossen

Mijn kracht ligt in persoonlijke begeleiding, goed luisteren en verdieping brengen in het moment. Ik voel vaak aan waar ruimte nodig is en kan emoties helpen verwoorden of een ander perspectief zichtbaar maken.

Niet om iets te forceren of te veranderen

Soms gaat het juist om zien wat gezien wil worden. Luisteren naar wat verteld wil worden. Stil kunnen zijn wanneer woorden niet nodig zijn.

Met respect voor iemands eigen levensverhaal, overtuigingen, grenzen en keuzes.

Ruimte voor wat er in het moment ontstaat

Ook mijn creativiteit wil ik daarin laten stromen. Creativiteit betekent voor mij niet alleen iets maken. Het is ook het vermogen om vanuit wat er op dat moment aanwezig is, te ontdekken wat mogelijk is.

Een gesprek kan onverwacht een herinnering openen. Een emotie kan woorden krijgen. Een klein idee kan aanleiding zijn voor een positieve ontwikkeling of een waardevol moment.

Juist wanneer het leven kwetsbaar wordt, kunnen kleine momenten heel betekenisvol zijn.

Ook de mantelzorger even ruimte geven

Palliatieve zorg raakt niet alleen degene die ziek is. Ook partners, familieleden en andere mantelzorgers dragen vaak veel.

Wanneer iemand een paar uur aanwezig kan zijn, kan een mantelzorger even naar buiten, boodschappen doen, slapen of simpelweg weer even op adem komen.

Ook dat is voor mij elkaar van dienst zijn.

De één hoeft het niet allemaal alleen te dragen wanneer een ander een stukje mee kan dragen.

Wat ik zelf kan geven én ontvangen

Vrijwilligerswerk zie ik niet als eenrichtingsverkeer. Ik kan mijn ervaring in luisteren, begeleiden, intuïtief waarnemen en werkelijk aanwezig zijn inzetten. Tegelijkertijd verwacht ik dat ontmoetingen met mensen in deze levensfase ook mij iets zullen leren.

Over kwetsbaarheid. Over loslaten. Over wat uiteindelijk werkelijk belangrijk is.

Misschien is dat wel een van de mooiste vormen van menselijke verbinding:

niet altijd iets hoeven oplossen, maar elkaar ontmoeten waar we op dat moment zijn.

Met aandacht.
Met respect.
Met verdieping.
En vooral: door er te zijn.