Over mij

Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik tussen werelden leef.

Van parachutespringen en vallen door hagelsteentjes op mijn gezicht, tot in stilte zitten bij iemand die zijn diepste pijn deelt – mijn leven beweegt zich tussen uitersten. Daar, precies in die beweging, ligt mijn kracht.

Ik ken het ook letterlijk: van rechtop staan naar in één seconde achterover vallen, met mijn achterhoofd keihard op de grond. Een hersenschudding die mij zes weken in het duister hield. In die stilte, liggend tussen bewustzijn en droom, zag ik werelden aan mij voorbijtrekken. Geen vluchtige indrukken, maar lagen, dimensies, beweging. Die ervaring heeft iets in mij geopend dat nooit meer is gesloten.

Jeugd tussen water, bos en werelden

Ik groeide op bij het IJsselmeer. Als kind speelde ik in het stille, lage water aan de hand van mijn vader en rende ik door het bos, dicht op de pure aarde. Aan de buitenkant was ik een gewoon meisje; van binnen voelde ik al vroeg dat er “lagen” over de wereld heen lagen. Ik zag en voelde dimensies op mij af komen en weer wegtrekken. Het was alsof verschillende werelden langs me heen schoven – en ik bleef, als Beata, er bewust bij.

Ik heb mijn angst nooit helemaal laten winnen. Ik ben blijven voelen, doorvragen, doorleven.

Thuis was het niet eenvoudig.

Mijn vader (uit 1902), getekend door twee wereldoorlogen, ontkende zijn emoties. Mijn moeder kwam uit een hoogsensitief gezin, maar zweeg veel en verloor gaandeweg de regie over haar eigen leven. Later, toen zij dement werd, bleef ik contact zoeken – niet zozeer met haar woorden, maar met haar gevoel. Zo heb ik geleerd om onder het zichtbare door te voelen, naar wat níet gezegd wordt.

Reizen naar krachtplekken & herinneringen van elders

In mijn volwassen leven ben ik letterlijk en figuurlijk de wereld ingetrokken.

Ik bezocht krachtplekken, werkte met Shipibo-sjamanen in Peru, verdiepte me in de Inka-traditie van levende energie, deed actief mee aan Dynamic meditaties, Kundalini-energie en de bijzondere leer van Osho. Ik dook in de zeeën rond Curaçao en Bonaire en voelde daar de stilte van een andere wereld onder water. Ik reed paard, hield van snelheid, van de grens opzoeken tussen controle en overgave.

In Egypte voelde ik een diepe herinnering:

het besef dat ik Lemurische wortels heb – dat eerste aarde-bewustzijn na sterrenlevens – en dat ik meerdere levens een hoge priesteres ben geweest. In die rol leerde ik zien én zwijgen. Ik droeg de zorg voor kinderen die bij hun ouders werden weggehaald om opgeleid te worden tot hoge priester of priesteres. Die herinnering verklaart mijn zorg om mensen die werkelijk met hun vraag bij mij komen.

Moederschap in uitersten

Ik ben moeder van drie kinderen: twee dochters uit 1990 en 1992 en, zestien jaar later in 2006, nog een zoon daarachteraan.

Er was een dag waarop ik ’s ochtends in het kinderdagverblijf stond en ’s middags bij de propedeuse-uitreiking van mijn oudste dochter. Twee totaal verschillende perspectieven op het moederschap, en ik houd van precies dát soort uitersten.

De vaders waren vaak afwezig. Ik heb hard gewerkt in mijn twee gezinnen toen de mannen het lieten afweten. Het was niet altijd makkelijk, maar ik heb mijn kinderen goed door het leven weten te loodsen, en daar ben ik dankbaar voor.

Hooggevoelig, doorgronden & zielscontact

Mijn natuur is om diep door mensen heen te kijken.

Ik luister niet alleen naar wat iemand zegt, ik voel ook of het waar is voor de ziel. Ik werk van binnen naar buiten: ik begeleid iemand om zijn of haar innerlijke lagen, waarheid en zielskern te laten spreken, in plaats van te vertrekken vanuit uiterlijke vormen, rollen of verwachtingen.

In mijn leven heb ik veel mediums bezocht; ik wilde de dynamieken in mijn leven doorgronden, de onderste steen boven krijgen. Soms voelt het alsof ik vijf verschillende levens in één leven heb gehad – met duidelijke “ankers” van thema’s, relaties en omgevingen.

Intuïtie als kompas

Mijn intuïtie is vaak glashelder.

Bij het kopen van een huis hoorde ik ineens: “Doe het niet.” Het was de eerste keer dat dit mij overkwam en ik luisterde hier toen niet naar. Achteraf bleek dat ik een huis met verborgen lekkages had gekocht.

Bij een ander huis - 12 jaar later - hoorde ik opeens precies het bedrag dat ik moest bieden – en ik kreeg het.

Bij het ontmoeten van een man op wintersport, die ik supergaaf vond, maar met wie ik niet op dating ging, hoorde ik plotseling na 3 maanden: “Je moet naar Hans.” Dat heb ik gedaan, en we zijn nu alweer 15 jaar gelukkig samen.

Ik ben geboren met Mercurius retrograde: mijn denken werkt naar binnen. Veel speelt zich af ín mij, in stilte. Soms ben ik letterlijk en figuurlijk ongrijpbaar, en dat is ook mijn bescherming. Ik houd er niet van om “gegrepen” te worden.

Er waren ook intense tijden:

periodes waarin ik bijna hield van narcose-momenten omdat ik via die weg in dimensies terechtkwam. Nu is dat anders. Ik wil juist de aarding voelen. Ik wandel graag met mijn hond in het bos of op het strand. Katten kruipen vaak diep tegen me aan, soms bijna in mijn huid, en ik resoneer sterk met hun zachte, fijne trilling. Bij hen en bij mijn partner kan ik volledig ontspannen.

Lichaam, signalen & tussenruimte

Het leven zelf spreekt ook terug.

Een roodborstje dat een aantal dagen tegen het raam tikt terwijl ik op de uitslag van een kankeronderzoek wacht. De geur van sigarenrook in de kerk tijdens de begrafenis van mijn vader, terwijl niemand anders rookt. Steeds weer kom ik goed uit bevolkingsonderzoeken en behandelingen; het is alsof het leven zegt: “Je tijd hier is nog niet klaar.”

Een klant vertelde me eens dat dit mijn laatste leven op aarde is, en dat ik daarna verder mag in de dimensies van transreizen, zonder fysieke gebondenheid. Of dat waar is, laat ik open. Maar ik herken wel de diepe erkenning van vele levens én de vreugde om nu nog één keer voluit te leven.

Werken buiten de lijntjes

Ik heb bijna nooit een “normale baan” gehad.

Ik werk slecht onder de dominantie van een baas, in afgesloten bedrijfsruimtes en zeker niet met muziek constant op de achtergrond. Dan wil ik het liefst een koptelefoon opzetten – zelfs thuis. Ik ben gewoon heel fijn afgestemd, en dat heb ik in dit leven tot op de bodem onderzocht.

In plaats van carrièreladder klimmen heb ik dertig jaar lang opleidingen gevolgd, innerlijk werk gedaan, gereisd, waargenomen, gecreëerd. Mediumschap, astrologie, sjamanisme, energetisch werk – allemaal bouwstenen. Als Zon in Weegschaal leer ik via relaties, via uitersten, via het zoeken naar harmonie tussen licht en schaduw.

Wat ik nu voor jou beteken

Alles wat ik heb meegemaakt – van eenzame momenten in mijn ouderlijk huis, via parachutesprongen, krachtplekken, oorlogsgeschiedenissen van mijn vader, diepe moederliefde, tot spirituele opleidingen en intuïtieve ervaringen – gebruik ik nu om anderen te begeleiden.

Ik ben er voor mensen die voelen dat er méér is dan wat je met het blote oog ziet.

Voor wie de waarheid wil voelen, in zichzelf, in relaties, in de ziel.

Voor wie verlangens heeft naar verbinding, liefde, heling en meer innerlijke rust – maar ook naar eerlijkheid, hoe rauw die soms ook kan zijn.

Ik loop met je mee tussen de werelden:

met één voet stevig op de aarde, de andere in de energetische lagen.

Zodat jij jezelf dieper kunt ontmoeten in wie je werkelijk bent.